La Grande Dame

In 2010 contacteerde Rode Kruis-Vlaanderen, op vraag van de collega’s uit Duitsland, een oude dame van 86, Liliane*. Hannah*, een Duitse vrouw, was op zoek naar Liliane’s man, Peter*. Ze vermoedt zijn dochter te zijn.

Eerst is Liliane in shock, ze weet niets over dat deel van Peter zijn leven. Ze kan het hem ook niet meer vragen, want hij stierf al op jonge leeftijd.
De oorlog heeft de familie van Liliane niet gespaard, ze heeft een zware tijd doorgemaakt. Nochtans bedenkt ze dadelijk dat het bijzonder moeilijk moet geweest zijn voor de moeder van Hannah. Als alleenstaande vrouw een kind groot brengen in het naoorlogse Duitsland is niet niks.

Liliane wil alleen contact met Hannah, de vermoedelijke dochter van haar man, als ze klare aanwijzingen heeft dat Peter echt haar vader is. Wel stuurt ze het doodsprentje van Peter en zijn foto door via het Rode Kruis.
 
Eens ze over de grootste shock heen is, is Liliane toch geïnteresseerd. Ze wil meer weten over haar mogelijke stiefdochter, Hannah. Ze gaat zelf op zoek naar informatie over Hannah bij familieleden van Peter en vindt een mogelijke band. Het Rode Kruis bezorgt haar foto’s van Hannah en ze herkent hierin meteen de ogen van haar man.

Nu blijkt dat Peter tijdens de oorlog een relatie met Hannah’s moeder had. Hij ontmoette haar in een fabriek in Duitsland waar hij van april 1943 tot maart 1944 verplicht tewerkgesteld was. Toen hij terugkeerde naar België ontmoette hij Liliane en ze trouwden. Peter verloor het contact met Hannah’s moeder en heeft nooit geweten dat hij een dochter had.

Hannah’s moeder stierf in 1987. Hannah is vele jaren later op zoek naar haar vader. Ze wil weten of hij nog leeft en of Peter echt haar vader is.

Uiteindelijk wil Liliane toch contact met de verloren dochter van haar man. Hannah is Rode Kruis-Vlaanderen en vooral Liliane enorm dankbaar en noemt haar voortaan ‘La Grande Dame’.

*Fictieve namen om de personen in kwestie te beschermen

print